Wrocław

Budynek uniwersytetu we Wrocławiu charakteryzuje się niezwykle długą i bogatą historią.     W początkach epoki nowożytnej bardzo ważną rolę odegrały kolegia jezuickie, to właśnie uczelnia wrocławska wywodzi się od jednego z nich, ufundowanego przez cesarza niemieckiego Leopolda I w 1702 roku. Pierwotnie tutaj znajdował się piastowski dwór książęcy. W czasach Czeskich rozbudowano go i przekształcono w zamek, w którym mieszkali królowie Czech podczas wizyt w mieście. W XVII wieku Leopold I zamek przekazał jezuitom, którzy rozebrali stare mury i postawili w ich miejsce barokowe gmachy kolegium, nazwanego Akademią Leopoldyńską. Uniwersytet we współczesnym znaczeniu powstał dopiero w 1811 roku. Ranga nowej uczelni szybko rosła. Jej studentami byli m. in. Adam Asnyk, Jan Kasprowicz, aż ośmiu przyszłych laureatów Nagrody Nobla oraz wielka postać św. Edyta Stein. Uniwersytet to barokowy gmach, który zwraca uwagę swoją wielkością, przede wszystkim długością tj. 171 metrów. Nad dachami wznosi się wieża                  z tarasami widokowymi, na której został umieszczony globus. Rzeźby na balustradzie przedstawiają cztery pierwsze wydziały kolegium tj. prawo, medycynę, teologię i astronomię, z kolei nad wejściem głównym znajdują się personifikacje cnót – Sprawiedliwości, Mądrości, Umiarkowania i Męstwa. Plac przed gmachem upiększa fontanna z spiżowym Szermierzem. Uniwersytet może pochwalić się wspaniałym barakowym wnętrzem. Wypełnione malowidłami klatki schodowe, imponujące korytarze, które prowadzą do reprezentacyjnych sal, upamiętnionych wieloma wydarzeniami dziejowymi.