Wrocław

Wrocław pod względem urbanistycznym nie ma sobie równych. Charakterystyczną cechą miasta jest oprócz wysokiego poziomu architektonicznego i artystycznego jego zachodniość. Dzieje się to tak dzięki odwiecznym związkom Wrocławia z Niemcami. To właśnie Ratusz we Wrocławiu uważany jest za jeden z najpiękniejszych w Polsce pomników świeckiego budownictwa z okresu późnego średniowiecza, swoje początki sięga 1299 roku, powstawał on przez dziesięciolecia, jego koniec kształtuje się na lata 1504. Zwraca on swoją uwagę przebogatą fosadą wschodnią z imponująco piękną wimpergą. W tej samej części elewacji umieszczono zegar astronomiczny i wykaz z którego odczytywano wyroki sądu miejskiego. Ogromny gmach składa się z trzech równoległych części, z najwyższą środkową. Na zewnątrz Ratusz ozdobiony jest różnymi frezami i rzeźbami, które mają znaczenie symboliczne, lew – symbolizuje Królestwo Czech, orzeł dolnośląski – Królestwo Wrocławskie, z kolei św. Jan Chrzciciel pierwszego patrona miasta. Wnętrze to dwa zachowane w historycznej postaci piętra. Pierwsze z główną Salą Wielką, Izbą Seniora Rady, Skarbcem i Salą Książęcą oraz parter, gdzie znajduje się Sala Mieszczańska, Sala Zielona, izba Wójtowska                                     i Burmistrzowska, Pisarza Miejskiego i Radnych. Będąc we Wrocławiu nie sposób ominąć tą budowlę.

Wrocław to jedno z najstarszych miast polskich. Terytorium dzisiejszego Wrocławia sięga czasów prahistorycznych. Kolebką miasta był Ostrów Tumski wraz z katedrą, powstała w 1000 roku. Najwcześniej był on zamieszkiwany w okolicy od kościoła św. Marcina do kościoła św. Krzyża. Rzeka Odra w naturalny sposób broniła mieszkańców, była szlakiem komunikacyjnym i zapewniała pożywienie. Za czasów panowania Dynastii Piastów pełnił on funkcję bazy wypadowej w wojnach prowadzonych przeciwko Czechom i Niemcom. W okresie rozbicia dzielnicowego Wrocław został dzielnicą stolicy śląskiej a następnie stolicą księstwa wrocławskiego. W latach 1327 -1329 Nowe Miasto zostało włączone do Wrocławia, który zajmował 133 ha powierzchni a liczył prawie 14 tyś. mieszkańców. W XV wieku jest to jedna z największych miast środkowowschodniej Europy. W 1741 roku rządy we Wrocławiu zaczęli sprawować Prusacy.  W XVIII wieku zaczęły powstawać zakłady tekstylne i metalowe oraz banki. Następnie w drugiej połowie XIX wieku bardzo szybko rozwijał się przemysł tytoniowy, włókienniczy czy też maszynowy. Na Odrze kwitła żegluga. W 1909 roku miasto liczyło już 500 tyś. mieszkańców. Po zakończeniu II wojny światowej Wrocław wrócił do Polski.